A Fable: Tavus Kuşu

Bir varmış bir yokmuş,

Çok güzel yeşillik bir ovada

Görkemli bir tavus kuşu yaşarmış.

Bu tavus kuşu öyle güzel öyle renkliymiş ki

Diğer hayvanlar ondan korkar,

Ona saygı duyarmış.

E tabi o da bu muameleden memnun,

Kibri, kendini beğenmişliği arttıkça artmış.

Kendini dünyanın en güzel varlığı saymış.

Nereye gitse böbürlenmiş,

Kendini çok önemli sanmış.

Bir gün yine salına salına giderken

Yoluna kocamış, gri bir baykuş çıkmış.

- Çekil yolumdan, demiş tavus kuşu,

Sen benim kim olduğumu biliyor musun?

Yaşlı baykuş hiç aldırmamış,

Ona bakmak için başını bile kaldırmamış.

Bu duruma şaşıran tavus kuşu

Baykuşun ardından ciyaklamış: - Ben görkemli tavus kuşuyum,

Sen kimsin de beni göremezden gelirsin.

Canı sıkılan yaşlı baykuş:

- Sen misin görkemli olan, diye çıkışmış.

Neye uğradığını şaşıran tavus kuşu:

- Tabii benim, demiş,

Ben dünyanın en güzel hayvanıyım.

Buna cevaben baykuş,

Kanatlarını açmış ve uçarak uzaklaşmış.

Arkasından bakakalan tavus kuşu ise

Gittikçe küçülmüş, küçülmüş, küçülmüş

Ve görünmez hâle gelmiş.

Irmak Üzüm